Leusden in historisch perspectief. 120 Enige tientallen jaren later bleek weer dat deze wijze van tegemoetko ming geen waarborg was voor het instandhouden van de bossen en natuur gebieden. Doordat de houtkap in dergelijke complexen tot een minimum moest worden terug gebracht, kwamen vele eigenaren weer in de rode cijf ers terecht. Men kreeg toen in 1967 de openstelling op basis van een subsidie-regeling. U kent deze regeling van de groene bordjes, die uit nodigen tot een wandeling. Bepaalde gebieden van "De Boom" zijn niet opengesteld. Niet omdat de subsidie niet welkom zou zijn, doch omdat men deze gebieden zelf uit natuurkundig oogpunt te kwetsbaar en te kostbaar vindt. Op het gebied van de Ruimtelijke Ordening heeft "De Boom" ook haar bijdrage geleverd, niet altijd met genoegen, maar daar is niet aan te 1 ontkomen. Begin 1960 werd het plantrecht van opgaand hout langs wegen overgedaan aan de gemeente Leusden, o.a. Hamersveldseweg, Leusbroekerweg, Beaufortweg, Heiligenbergerweg, Postweg, Moorsterweg enz. Omstreeks 1950 werd de Tabaksteeg verkocht en het fietspad aangelegd. Verdere aanzien lijke verkopen zijn het industrie-terrein nabij de Coöperatie, het sportcomplex in Leusden-Zuid, de Bavoortseweg, de Groene Zoom (ged.), verbreding van de Heiligenbergerweg, doortrekking van de Noorderinslag, nieuwe Maanwen mede ten behoeve van Pon, fietspad langs Lockhorsterweg. Niet alleen bij bestemmingsplannen, ook bij de ruilverkaveling Heiligen bergerbeek, die een paar jaar geleden werd afgerond is De Boom zeer betrokken geweest. Nu is het woord ruilverkaveling niet zo'n gelukkige kreet voor mensen die zich met het milieu bezig houden. Dat zijn er nogal wat tegenwoordig. Bij deze verkaveling valt de aantasting van het oorspronkelijke gebied mee Het is hoofdzakelijk de waterhuishouding in het Valleigebied waaraan aandacht is besteed. Niet alleen de afvoer van water, doch ook juist het op peil houden daarvan. Aan het land- schapsplan werd veel zorg besteed. Een aantal houtwallen werd opnieuw ingeplant en anderen hersteld,waar deze in de loop der jaren verloren gingen. (wordt vervolgd) G. Wanner. Noten. 1. Akte van scheiding Leusderberg: d.d. 26 december 1889, notaris A.H. Drijfhout van Hooff Amersfoort. 121 De ouderdom van Leusden is moeilijk na te gaan. De archeoloog Delfin komt met een verhaal van Merovingers die optrokken naar Oud-Leusden. De benaming "villa" moeten we niet in verband brengen met de luxieuze verblijven van de Romeinen, die in Zuid-Limburg en ook in Brabant zijn ontdekt, want het is zeer onwaarschijnlijk dat hier ooit Romeinen hebben Reconstructie van een houten kerkje door G. van Leeuwen.

Digitaal tijdschriften archief - Archief Eemland

Historische Kring Leusden | 1987 | | pagina 7