De beuk gaat in de bunkers 152 J ACé-£-8M De Liniedijk in Leusden met de blik in de richting Woudenberg. De bunkers liggen voornamelijk ondergronds. C (U O Q) in -p u G O U- in M QJ E cC Q) "O -P •rH LEUSDEN/WOUDEN- BERG De beuk gaat er letterlijk in, in een deel van de bunkers langs de Linie- dijk tussen Leusden en Wou denberg. Op kosten van pro vinciale waterstaat worden de betonnen gevaarten door een gespecialiseerd bedrijf in brokken veranderd. Opper vlakkig gezien gaat het niet om zulke gevaarten, maar de bunkers leiden een voorna melijk ondergronds bestaan. Het kost dan ook veel moei te, dus geld, om deze sou- veniers uit de laatste oorlog te verwijderen. Met een pneumatische sloopha mer, die te vergelijken is met een enorme klopboor (maar dan zonder draaiende beweging) wordt het in prima staat verkerende gewapende beton in stukken gehakt. Ruw ge schat kost het opruimen per bunker de provincie Utrecht rond de 15.000.-. De bunkers zijn deels door Neder landers en deels door Duitsers aan gelegd. De Nederlandse regering liet bunkers bouwen langs de linie, die z'n oorsprong vindt bij Rhenen. De linie is voorbestemd geweest om het gevaar uit het oosten te keren. Het land kon onder water lopen en de li niedijk hield de rest droog. Dat de fensieve idee heeft niet altijd het ge wenste resultaat gehad, zo leert de geschiedenis. De Duitse bezetters hebben ook enkele bunkers op hun naam staan. Soms hebben ze de Nederlandse bouwwerken in gebruik genomen of versterkt. De Duitsers moesten zich tegen het eind van de oorlog tegen de geallieerde troepen verdedigen die uit de richting Achterveld op kwamen zetten. Het opruimen van de bunkers wordt gedaan in het kader van een verbeteringsplan van het Valleika naal, waar de liniedijk langs ligt. Het kanaal is verbreed en verdiept voor een betere doorlating van het water. Provinciale waterstaat wil een pad langs de onderkant van de dijk aanleggen, teneinde er met on- derhoudsmaterieel langs te kunnen rijden. De bunkers staan zo'n pad in de weg. De resterende bunkers krij gen een milieufunctie. Ze worden dicht gemaakt, op een klein gat na. dat als aanvllegopening dienst kan doen voor vleermuizen. Die komen in het aanliggende natuurgebied nog in ruimen getale voor. 153 Een plantenspeurtocht op de Liniedijk, uitgezet in juni 1979 door het Comité Milieuzorg Leusden. De wandeling begint bij de brug Asschatter- u/eg en loopt in de richting Zwarteweg. De Historische Kring Leusden stelt zich niet verantwoordelijk voor het al dan niet aanwezig zijn van genoemde flora Boven op de heuvel aangekomen lopen we tussen de ratelpopulleren door. De blaadjes van deze bomen zijn altijd in beweging en maken een ritselend (ratelend) geluid. Op de bunker staat een echte Hollandse boom, de wilg, waarvan er veel in Leusden gekndt zijn. De bermbegroeiing langs het pad bestaat links uit de bekende gele boterbloemen met daartussen de veel kleinere paars-rose bloempjes van de ooievaarsbek en iets verder een grappige grassoort, vosaestaart genaamd, en rechts uit voornamelijk ^Itte dovenetel. Wanneer we een oempje van de witte dovenetel goed bekijken zien we, dat de meeldraden boven in de bloem zitten, zodat bijen en hommels die in de bloem kruipen, op zoek naar honing, het stuifmeel op hun rug meenemen en zo weer andere bloemen bestuiven. Schuin hierachter een warboel van doornige struiken, bestaande uit een wilde roos en bramen. Het paadje loopt nu schuin naar beneden tussen een van de vele Wilgensoorten, de waterwllg door. Direct hierna zien we links het wilgenroosje tegen de helling op groeien. Onderaan bij het water, even voorbij het prikkeldraad, groeit een groepje essen. Onder deze bomen zien we een weinig voorkomende plant, de salomonszegel, iets verderop groeit het nagelkruld mei zijn gele bloempjes. We lopen nu rechts de heuvel op* onder de eiken door. Langs de helling naar beneden kijkend zieh.%Wf een plant met fijne blaadjes dat air- een kleed van kant de bodem bedekt. Dit plantje heet de rankende helmbloem, heeft klein wit-gele bloempjes, en is langs de hele Liniedijk te vinden. Het karakter van het volgende stuk Liniedijk wordt bepaald door een uit Amerika ingevoerde boom, een acacia-soort, die zich hier zeer goed thuis voelt. De boom is verwant aan de Gouden Regen en lijkt er ook veel op. Misschien hangen de eerste roomwitte bloemtrossen er al in. Tegenover het transformatorhuisje zien we aan de straatkant de bekende meidoorn met zijn leuke witte bloempjes, die misschien nog niet uitgebloeid zijn. Als onderbegroeiing staat er de grootbloemmuur met helder witte bloempjes in het groene gras. rum vu ra De Liniedijk heeft als bizonderheid dat er behalve de zwartevlier ook dc bergvller te vinden is. De bergvlier heeft al gebloeid en de zwartevlier staat waarschijnlijk net in bloei, met kleine welriekende geel-witte bloempjes die in grote schermen staan en druk bezocht worden door vele Insecten. In het najaar zijn beidi vlieren duidelijk te onderscheiden aar de kleur van de bessen. De zwartevlier heeft zwarte en de bergvlier rode bessen. Na het in aanbouw zijnde gebouw zien we rechts een mooie els. Deze boom die bijna overal is te vinden in de gemeente Leusden, is goed te herkennen aan de zwarte elzeproppen. Dit zijn de vruchten van vorig jaar, waar de zaadjes al uitgevallen zijn. Links van deze els zien we de Hollandse vogelkers en rechts ervan de Amerikaanse ook wel Bospest genoemd. Deze laatste werd uit Amerika ingevoerd; helaas had men niet voorzien dat hij het hier zó goed zou doen. dat grote delen van onze bossen er door overwoekerd zijn. Van de Amerikaanse soort zijn de bladeren glanzend en donkergroen, de bloemen zijn kleiner en bloeien nu. De Hollandse is al uitgebloeid, de jonge besjes zijn al te zien. Links zier wij een meidoorn die door hop als steun gebruikt wordt. De afgestorven stengels van vorig jaar hangen nog ir de boom. Dit jaar zullen de jonge uitlopers de top weer snel bereiken.

Digitaal tijdschriften archief - Archief Eemland

Historische Kring Leusden | 1987 | | pagina 15