18D 181 Geschiedenis van de gezondheidzorg in Leusden J.J. Klandemaker. (vervolg) Oprichting üJit-Gele Kruis in Achterveld en Hamersveld De verzuiling slaat toe. Op 14 april 1929 wordt opgericht de r.k. Ver- eeniging voor maatschappelijke gezondheidszorg "Het Wit-Gele Kruis "Achterveld". Haar werkzaamheden strekken zich uit over de parochie van de H.Jozef, behorende tot de gemeenten Stoutenburg, Leusden, Wou denberg en Barneveld. Lid zijn alle hoofden van r.k. gezinnen en al leenstaande r.k. personen, die door het bestuur als zodanig worden aangenomen. Niet katholieken kunnen als hospitant-lid worden inge schreven. Op 6 november 1933 vindt in het Ros Beyart de oprichtingsvergadering plaats van het Wit-Gele Kruis Hamersveld. De vergadering wordt druk bezocht. "Nadat de Z.E. Heer Pastoor Croonen een inleidend woord heeft gesproken, zet de Z.E. Heer Terwischga van Scheltinga, direkteur van het Wit-Gele Kruis, nogmaals, in aansluiting op zijn predikaties in de H.H. Klissen van dezen dag, uiteen, wat het Wit-Gele Kruis is en wil, alles wat betreft het streven, de werkwijze, de voordelen, rech ten en plichten, die er voor de leden aan verbonden zijn. Met de ver pleging wordt belast Zr. KI. Constantia, die hiervoor de volledige Rijksbevoegdheid bezit". De aanwezigen wordt aangeraden op princi piële gronden te bedanken voor het Groene Kruis. De eerste bestuursvergadering heeft plaats op 14 november 1933. Saillant detail: de eerstvolgende vergadering van het bestuur wordt gehouden op 20 april 1947. Het verenigingsleven staat kennelijk op een laag pitje. Na-oorloqse ontwikkelingen Na de oorlog functioneren verschillende "gekleurde" kruisverenigingen in den lande. Aller doel en werkwijze is identiek. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat zij naar elkaar toe groeien; er is een toenemende samenwerking, die leidt naar "ontkleuring". Deze vindt in de tweede helft der zeventiger jaren massaal plaats. In Hamersveld -later Leus den Centrum- heeft steeds een uitstekende verstandhouding bestaan tus sen het Groene- en het Wit-Gele Kruis. Beide verenigingen fuseren dan ook probleemloos per 1 januari 1977. Samen vormen zij nu de Kruisver eniging Leusden met 3.233 leden, waarvan 2.257 afkomstig uit het Groene Kruis en 976 uit het Wit-Gele Kruis. Later zal de ledentoename gelijk tred houden met de uitbouw van Leusden. Het Wit-Gele Kruis Achterveld doet niet met de fusie mee. Het kruiswerk wordt gerekend tot de eerste lijns gezondheidszorg, welke steeds belangrijker wordt. Hieraan wordt vorm gegeven door middel van basis-eenheden, veelal bestaande uit een hoofdwijkverpleeg kundige, 7 wijkverpleegkundigen en 2 wijkziekenverzorgenden. Ter be reiking van deze minimale omvang is concentratie nodig. Daarom gaan de twee Leusdense kruisverenigingen (Leusden en Achterveld) per 1 jan uari 1980 deel uitmaken van de basis-eenheid "Oost-Utrecht", samen met de kruisverenigingen uit Klaarn, Renswoude, Scherpenzeel en Wou denberg. Gezien de snelle groei van Leusden blijkt het echter al per 1 januari 1983 mogelijk, dat in deze gemeente een eigen basis-eenheid wordt gevormd. De kruisvereniging Leusden en het Wit-Gele Kruis Ach terveld richten daartoe samen de Regionale Kruisvereniging Leusden- Achterveld op. Zij treedt op als werkgeefster van het personeel. De consequentie hiervan is, dat de beide kruisverenigingen in feite func tioneren als werkgroepen van de Regionale Kruisvereniging en gelei delijk hun taken hierdoor zien overgenomen. Bij verdere concentratie in inter-gemeentelijk verband zullen zij eerlang hun bestaansrecht ge heel verliezen. Leusden zal dan weer één kruisorganisatie hebben. De ondergang van de 'Leusden' Pater W.KI. Brada G.P. Kien kent de verhalen van de verschillende scheepsrampen in de wereld geschiedenis, maar hebt U ooit gehoord van de ondergang van de 'Leus- den' een schip met de naam van onze gemeente Uit de geschiedenis van de West Indische Compagnie kent men nog de namen van de verschillende schepen die door de afdelingen, de zo genaamde 'kamers' in de vaart gebracht werden voor de lange en ge vaarlijke reis naar de West. Vanuit Amsterdam vertrok men naar de Westkust van Afrika, waar de compagnie op de kust van Guinea forten bezat zoals Elmina. Daar werd de lading slaven ingenomen en ging het door naar de West, onder andere Suriname. Dp de terugreis werd koffie, suiker en tropische vruchten van de Surinaamse plantages meegenomen naar Patria. Dan pas waren de aandeelhouders tevreden en konden de aandelen weer stijgen...

Digitaal tijdschriften archief - Archief Eemland

Historische Kring Leusden | 1988 | | pagina 9