Knoeiende ambtenaren in Leusden 240 Kijk Uit. Klassekrant voor Nederland 30 april 1962, t.g.v. Zilveren Feest van ons Koninklijk Paar, Blankesteijn, G., uit. Roelofs van Goor, z.j., Amersfoort Vragen over vroeger, Handleiding voor het maken van historische interviews, Hagen, J., z.j., z.p. Bundeling Orgaan, Historische Kring Leusden, 1985-1991 Riet en gnendcultuur in Nederland, Volkscultuur, 1993, jrg. 10, nr. 3 Van Grafheuvel tot Columbarium, Geschiedenis van de begraafplaatsen en het begraven in Leusden, Bos, W., Leusden, 1994 Artikelen over geschiedenis van Leusden, Amersfoort e.o., geschonken door mevr. Boon Begraafplaatsen als cultuurbezit, Terebinthreeks, z.p., 1994 Sigillum Parochiae St. Joseph Achterveld, Pastors van Achterveld van 1674-1947 in 8 delen, Schouten, J.M., 1994 De gestampte pot. Eetcultuur in Nederland, Hartog, A.P. den, Volkscultuur tijdschrift over tradities en tijdsverschijnselen, z.p., 1992, jrg. nr. 2 Volkscultuur in de Lage Landen, De Nederlandse culturele identiteit, Zeijden, A. van der, Volkscultuur tijdschrift over tradities en tijdsverschijnselen, z.p., 1992, nr. 3 De geschiedenis van de Grote Kerk in Scherpenzeel, Woudenberg, H.M., Barneveld, 1994 241 Een plaatselijk voorbeeld van het landelijke 'stille ambtenaren verzet'. Ronald Polak Het zal rond 1960 geweest zijn, dat mijn vader thuis kwam met een merkwaardig verhaal. Mijn vader werkte in die tijd op het gemeentehuis in Leusden, en hij vertelde, dat er s'ochtends iemand aan het loket geweest was. Die bezoeker wilde zich, als pas gearriveerde inwoner, laten inschrijven in de registers van de burgerlijke stand en had verteld, dat hij Goorts heette; Cornelius Josephus waren zijn voornamen. Mijn vader had daarop gereageerd met: Dan bent u geboren op 11 maart 1917, in Uden. Goorts was eerst sprakeloos en zei toen: Maar meneer, weet u dat van iedereen die hier komt?' Toen mijn vader, in 1942, in Leusden onderdook, kreeg hij een persoonsbewijs met zijn eigen pasfoto, zijn eigen vingerafdruk en zijn eigen handtekening; dat klopte dus allemaal perfekt. Maar wat niet overeenstemde met de werkelijkheid, dat waren de gegevens, die op het persoonsbewijs vermeld stonden. Deze personalia hoorden namelijk bij de echt bestaande Cornelius Josephus Goorts, die ongeveer even oud was. Bij een controle zou dit alles onmogelijk aan het licht kunnen komen, óf de foto op het persoonsbewijs zou moeten worden vergeleken met de foto, die van de echte Goorts bewaard werd in het Ontvangstbewijs-Persoonsbewijzen register in Den Haag. De Leusdense eerste ambtenaar, die had geregeld dat mijn vader dit persoonsbewijs kreeg, wist dat er op dit O.P B.-register geen controle werd uitgeoefend - uitzonde ringen daargelaten, zoals we nog zullen zien. Mijn vader heeft zich dan ook, de oorlog door, relatief vrij kunnen bewegen, zie bijvoorbeeld de afbeeldingen 1 en 2.

Digitaal tijdschriften archief - Archief Eemland

Historische Kring Leusden | 1994 | | pagina 4